-Ne oldu benim güzel kızıma, niye ağlıyor böyle?
-Beni rüya gördü anne! Hem de çok kötüydü…
-Nerde gördü seni bu rüya, benim can gülüm?
-Bilmiyorum.
-Nasıl gördü peki?
-Ben kaçmak istedim ama kaçamadım.
-Gel şunu bi güzel anlat bakalım, hı..
-Neyi anlatayım?
-Rüyanı.
-O benim rüyam değiiil!
-Tamam, senin değil ama sen onu nasıl gördün?
-Şey, bir bahçede gördüm. Beni çocuklara kovalattı. Elimdeki oyuncağımı alacaklardı ama bir amca beni korudu. Çocukların önüne geçip beni kurtardı onlardan.
-Peki kimdi bu amca, tanıyor muydun?
-Hayır.
-Ee sonra ne oldu?
-Sonrası çok ilginçti.
-Nasıl ilginçti?
-Rüya beni birden başka yere götürdü.
-Nereye?
-Bilmiyorum ama komşumuz Gülden teyzeye benzer bir kadının yanına…
-Eeee!
-Kadının kucağında oyuncaklar vardı, benim oyuncağım da oradaydı. Bu rüya beni kandırdı. Kadına ne yaptırdı biliyor musun?
-Ne yaptırdı?
-Kadın bir sürü çocuk çağırdı ve bana, bu oyuncakları onlara dağıt dedi.
-Sonra?
-Sonrası yok işte.
-Nasıl yok?
-Rüya kaçıp gitti.
-Sen de uyandın değil mi?
-Evet.